Disidentski pokret je u socijalističkoj Jugoslaviji predstavljao jedan od važnih elemenata intelektualnog i akademskog pejzaža i u tom smislu je beogradski ogranak Praxis filozofije neposredno vezan za osnivanje i početak rada Instituta za filozofiju i društvenu teoriju.

Sam institut je – pre nego što je 12. februara 1992. dobio svoje sadašnje ime i istraživački status usmeren u vidu projektnih ciklusa – započeo s aktivnostima najpre na neformalni način u vidu okupljanja grupe univerzitetskih profesora (Golubović, Inđić, Marković, Mićunović, Popov, Stojanović, Tadić, Životić) kojima je od 1975. zvanično bio uskraćen predavački rad na Univerzitetu. Jasna politička usmerenost njihovih akcija i nesumnjiv uticaj u formiranju javnog mnjenja u Srbiji ali i u Jugoslaviji, kao i ugled koji su ovi profesori izazivali u svetskim akademskim krugovima, učinio je da se 16. jula 1981. osnuje Centar za filozofiju i društvenu teoriju u okviru postojećeg Instituta društvenih nauka.

OSNIVAČI

 

Zagorka Golubović

Mihailo Marković

Dragoljub Mićunović

Nebojša Popov

Svetozar Stojanović

Ljubomir Tadić

Miladin Životić